Inspiracje Grzegorza Nysseńczyka.
Gdy już utworzony został jeden odgórny system i nie trzeba było doszukiwać się w biblii tłumaczenia dla najbardziej podstawowych zagadnień religijnych, filozofowie i teolodzy zaczęli się zajmować bardziej tłumaczeniem i bronieniem wiary i filozofii chrześcijańskiej. Powstała już duża część dogmatów wiary chrześcijańskiej, dlatego też wyróżnia się od tego czasu nowy okres w dziejach filozofii chrześcijańskiej. Charakteryzował się on między innymi tym, że filozofowie zajmowali się bardziej systematyką, niż tworzeniem nowych wiekopomnych teorii. Grzegorz nysseńczyk był jednym z tych filozofów wschodu, który się w tym okresie zasłużył najbardziej. Charakteryzował się on tym, że przedkładał Platona nad Plotyna, opowiadając się przede wszystkim za idealizmem w swej filozofii. Oczywiście jego nauki nosiły na sobie w największym stopniu znamiona Orygenesa, którego to mimo iż filozofię wyklęto, to nadal stosowano, lecz w nieco zmienionej formie. I tak Grzegorz z Nyssy właśnie kierował się założeniami filozofii Orygenesa w większości swych teorii, a gdy sprzeczna ona była z pierwotnymi naukami, zmieniał ją tak, by mogła być akceptowana przez przywódców chrześcijańskich.